مصرف کنندگان برای غذاهای بسته بندی شده با کیفیت بالا و محصولات میوه تازه فریاد می زنند، اما خطرات نگهدارنده های شیمیایی نسبت به این روند هشدار می دهد. در این عصر افزایش آگاهی زیست محیطی، همه امیدوارند از گاز نیتروژن طبیعی و بی اثر شیمیایی بهره مند شوند. نیتروژن یک ماده زیست محیطی اساسی است که از نظر شیمیایی یک گاز بی اثر، بی رنگ و بی بو است که تقریباً 79 درصد از جو زمین را تشکیل می دهد. نیتروژن گازی وقتی برای نگهداری مواد غذایی استفاده می شود، بقایای شیمیایی باقی نمی گذارد. بسته بندی: گاز نیتروژن در صنایع غذایی برای محافظت از ترکیباتی که در معرض آسیب های ناشی از اکسیژن و رطوبت در جو هستند، استفاده می شود. جایگزینی اکسیژن و رطوبت در بسته بندی مواد غذایی با نیتروژن باعث کاهش فساد مواد غذایی و افت کیفیت ناشی از هوا می شود. اثرات نامطلوب جو شامل رشد، اکسیداسیون، محو شدن و پوسیدگی کپک و باکتری است. کاهش هوا در بسته بندی مواد غذایی می تواند کیفیت و تازگی مواد غذایی بسته بندی شده را افزایش دهد که برای خرده فروشان و مصرف کنندگان مفید است. ثابت شده است که استفاده از کاهش دهنده هوا به جای استفاده از نگهدارنده های شیمیایی در بسته بندی مواد غذایی، راه دیگری برای افزایش طول عمر مواد غذایی است. تقریباً هر نوع بسته بندی فست فود می تواند از گاز نیتروژن استفاده کند، از جمله چیپس سیب زمینی سرخ شده، گوشت خشک، برش های میوه تازه، سبزیجات، آجیل، بیسکویت و کلوچه. استفاده از گاز نیتروژن بسیار خشک در بسته بندی مواد غذایی برای رفع مشکل رطوبت است. کاهش محتوای اکسیژن می تواند اکسیداسیون و محو شدن غذا را کاهش دهد. به عنوان مثال، روغنهای معطر و ادویههای طعمدار قهوه هنگام قرار گرفتن در معرض هوا آسیب میبینند. اگر با گاز نیتروژن پوشانده شود، کیفیت قهوه بدون از دست دادن ویژگی های اولیه آن به عنوان یک نوشیدنی محافظت می شود. افرادی که قهوه می پزند، به ویژه آنهایی که قهوه را می چشند و طعم می دهند، استفاده از گاز نیتروژن را برای بسته بندی و حمل و نقل پودر قهوه و دانه های برشته شده می پذیرند. روغن های خوراکی و نوشیدنی های بدون کربنات نیز می توانند از نیتروژن بهره مند شوند. در برخی از بطری ها یا ظروف، یک "فضای بالایی" بین مایع و درب وجود دارد. در این فضای کوچک، جایگزینی هوا با نیتروژن می تواند ماندگاری مایع را تا 500 درصد افزایش دهد. هم زدن نوشیدنی: اکسیژن محلول در مایعات و روغن ها می تواند باعث رسوب آنها شود. اکسیژن موجود در این مایعات می تواند طعم آنها را بدتر کرده و طول عمر آنها را کاهش دهد. در روشی به نام "هم زدن" (گاز فشرده مایع را از طریق اسپری به هم می زند)، نیتروژن گازی در طول تصفیه به مایع وارد می شود. این حباب های نیتروژن برای جلوگیری از اکسید شدن، فساد و محو شدن نوشیدنی های بدون کربنات (آب میوه، چای و شیر) و روغن های خوراکی (بادام زمینی، زیتون، آفتابگردان و روغن کلزا) اکسیژن را حذف می کنند. انبساط با نیتروژن: انواع دیگر مواد غذایی برای افزایش حجم خود نیاز به افزودن گاز دارند. استفاده از گاز نیتروژن برای "کرک کردن" روغن خوراکی، سس مایونز، مارگارین کنسرو شده یا محصولات روغن بادام زمینی می تواند حجم و نیروی انبساط آنها را افزایش دهد و در نتیجه طول عمر آنها را افزایش دهد.
